Na gister, stond er vandaag een kortere dag op de planning. Ons eindpunt zou de plaats ‘Nuria’ zijn. Onze papieren gids gaf aan dat dit in de winter een skioord is. Dat is altijd maar afwachten in wat voor gebied je dan uitkomt.

Vanaf ‘Camping Can Fosses’ vervolgde we onze weg door de bergen. De wandeling was tof! Overal om ons heen zagen we wilde dieren (Freek Vonk zou er enthousiast van worden). Veel herten, bergmarmotten, berggeiten, vlinders en natuurlijk de oude vertrouwde koeien.

Naderend naar het einde toe kwamen we steeds meer hikers tegen. Dit keer echter zonder backpack waardoor wij ze automatisch tot dagjesmensen bombardeerde. Toen we het laatste heuveltje overkwamen zagen we waarom. In het midden van de vallei lag een kolossaal gebouw. Het leek een enorm kasteel met een enorme tuin en enorme vijver ernaast (sorry voor mijn overkill aan ‘enorm’ maar het was ook gewoon enorm). Daaromheen krioelde het van de chique mensen. Het bleek dat dit skioord in de zomer ook een grote trekpleister was.
Nu moesten we opzoek naar de camping. Ons boekje had verteld dat die naast het skioord zou liggen. Echter, was hij nergens te bekennen (dachten we).
Daarom besloten we om de herberg te bellen. Deze, hadden we gezien in onze gids, lag een stukje verderop. We gaven aan gelijk 2 nachten te willen verblijven aangezien de weersvoorspellingen er voor de volgende dag niet al te best uitzagen.

Na een broodje gegeten te hebben in het kasteel, besloten we om de berg op te wandelen richting de herberg. En toen, ineens, was daar… de camping.
Achter een klein bergje lag de camping verscholen. Dit zorgde ervoor dat Niels en ik opnieuw in twijfel waren. Gingen we de herberg weer bellen om af te zeggen?
We besloten om 1 nacht op de camping te slapen en 1 nacht in de herberg. Vandaag dus op de camping.
De camping was een simpel, klein, vlak zand-veldje gelegen aan een kabbelend beekje. In een houten hutje verderop waren koude douches die verder prima te doen waren.

De rest van de dag hebben we ons vol gegeten met het eten uit het enorme oord en onze billen laten rusten op de met kussens gevulde stoelen.

Ben je zelf van plan om de GR11 te lopen, heb je vragen of wil je gewoon wat kwijt? Stuur me dan gerust een berichtje!