Vandaag gingen we vroeg op pad. Omdat we vanaf de herberg vertrokken in plaats vanaf de camping (wat het boekje aangaf), hadden we de route iets anders gepland. En dit was een slimme keuze. Het eerste gedeelte van de route was namelijk super mooi!
Uiteindelijk hebben we die dag bijna 27 kilometer gelopen.

’s Ochtends in de herberg stond een heerlijk ontbijt voor ons klaar. We hadden de avond ervoor aangegeven dat we vroeg op pad wilde en ze gaven aan dat ze zouden zorgen dat de keuken open was, top service!
Er was een man uit bed getrommeld om ons van boterhammen en beleg te voorzien. We waren dan ook de enige in de eetzaal. Toen we de herberg verlieten zagen we de man ook gelijk weer terug naar zijn bed keren.

Wij daarentegen liepen de prachtige ochtendzon tegemoet. Het was mega mooi weer en omdat het nog zo vroeg was, waren we de enige mensen die in de verste verte te ontdekken waren.
De route liep over verschillende bergpieken met de mooiste uitzichten.

Bij Refuge d’Ulldeter zijn we gestopt om te lunchen. Je kreeg er enorme boterhammen met (of course) ook nu weer tomatenboterprut. Dit schijnt normaal te zijn voor de Catalonië streek.

 

Verder op de route, in het kleine stadje Setcases hebben we nog een biertje gedronken en wat eten ingeslagen bij een schattige plaatselijke supermarkt. Vannacht zouden we namelijk weer gaan wildkamperen en daarvoor wilden we goed voorbereid zijn.
Vanaf Setcases zijn we nog een paar kilometer doorgelopen opzoek naar een goede wildcamp spot. Deze vonden we uiteindelijk weer tussen de vele koeienvlaaien (alweer) en koeienbotten. Dit zorgde voor een nogal bizarre en spannende situatie.

Aangezien we ’s nachts om ons heen veel koeienbellen en geluiden hoorde, heb ik die nacht niet veel geslapen. Ik vond het een beetje té spannend.
Dat de volgende dag aanbrak, vond ik dan ook totaal niet erg.


(De ontbijt situatie de volgende ochtend)

Ben je zelf van plan om de GR11 te lopen, heb je vragen of wil je gewoon wat kwijt? Stuur me dan gerust een berichtje!